Gliwice – do dzisiaj zachowała się rzeźba „Lwa czuwającego”, wykonana w 1824 r. z żeliwa w miejscowej hucie, pierwotnie na terenie huty gliwickiej (GZUT), obecnie przed budynkiem Muzeum przy ul. Dolnych Wałów.
Świerklaniec (Neudeck) – dwa lwy czuwające flankowały wjazd do tzw. starego zamku, spalonego w 1945 r. i wysadzonego w powietrze w 1961 r. Rzeźby zniknęły stamtąd bez śladu po roku 1945. Jedynym źródłem historycznym, wobec braku archiwaliów rodu Henckel von Donnersmarck, pozostają w tym przypadku stare pocztówki i fotografie. Stary zamek był przebudowywany w połowie XIX wieku i prawdopodobnie z tego okresu pochodziły rzeźby.
Pokój (Carlsruhe) k. Opola – w 1863 r. ustawiono tam żeliwnego „Lwa śpiącego” jako pomnik ku czci Eugeniusza Erdmanna księcia wirtembersko-oleśnickiego, który walczył w wojnach napoleońskich jako generał armii rosyjskiej, rzeźbę odlano w Gliwicach, zachowała się do dzisiaj na pierwotnym miejscu (usunięto tylko napisy z cokołu).
Legnica (Liegnitz) – w 1872 r. ustawiono tam „Lwa śpiącego” na cokole w parku miejskim jako pomnik legniczan poległych w wojnie francusko-pruskiej 1870/1871 (Kriegerdenkmal). Pomnik zachował się do dziś – usunięto jedynie napisy na cokole.
Karpniki (Fischbach) koło Jeleniej Góry – żeliwny „Lew czuwający”, odlany w Gliwicach prawdopodobnie w latach 20-tych XIX w., zdobił skałę zwaną Mariannenfels (Starościńskie Skały), pozostawał na swoim miejscu do lat 70-tych XX w., po czym został przeniesiony i obecnie stoi koło zapory Jeziora Złotnickiego w okolicach Leśnej.
Judyty (Juditten) k. Sępopola – dwie rzeźby: „Lew czuwający” i „Lew śpiący”, zakupione w 1889 r. na światowej wystawie w Paryżu, odlane z brązu(?), stanęły przed miejscowym pałacem,; przetrwały wojnę, po zakupieniu pałacu w ostatnich latach przez prywatnego właściciela przeniesiono je do stadniny w pobliskich Liskach, powróciły na swoje miejsce wskutek protestów mieszkańców.
Berlin - „Lew śpiący” z brązu na grobie generała Scharnhorsta (1755-1813) na Cmentarzu Inwalidów (pomnik wyrzeźbił Christian Friedrich Tieck wg projektu Karla Friedricha Schinkla), 1822 r. - rzeźba sygnowana przez Christiana Daniela Raucha jest najstarszym ze wszystkich omawianych tu dzieł i pierwowzorem większości z nich.
Berlin - Dwa lwy (śpiący i czuwający), odlane w cynku – stały przed pałacem księcia Karola Hohenzollerna przy Wilhelmplatz, w latach 30-tych budynek zajęło ministerstwo propagandy Goebbelsa, w 1945 r. rzeźby ocalały, po 1980 r. w zbiorach galerii rzeźby (Skulpturengalerie) Stiftung Preussischer Kulturbesitz.
Berlin – Dwa lwy (czuwający i śpiący) na terenie dawnej królewskiej odlewni żeliwa (Kgl. Eisengiesserei) przy Invalidenstrasse 44, gdzie je odlano, zbudowano tam w połowie XIX wieku królewski instytut geologiczny (Kgl. Geologische Institut), po 1945 r. mieściło się tam ministerstwo geologii NRD, a obecnie ministerstwo budownictwa i transportu, pomimo zmian funkcji budynków rzeźby zachowały się do dziś.
Dortmund – na terenie dawnego cmentarza z XIX wieku (obecnie Westpark) – pomnik z 1870 r. z rzeźbą „Lwa śpiącego” z brązu(?), upamiętniający pochodzących z Dortmundu żołnierzy pruskich poległych w wojnie z Austrią 1866, zachowany w dobrym stanie.
Eberswalde – rynek (Markt), tzw. Lwia fontanna (Löwenbrunnen) z rzeźbą „Lwa czuwającego”, odlaną z żeliwa w 1836 r. w królewskiej odlewni żeliwa (Königliche Eisengiesserei) w Berlinie, zachowana do dziś.
Lubeka (Lübeck) - żeliwne odlewy „Lwa czuwającego” i „Lwa śpiącego” z połowy XIX wieku, stały pierwotnie przed rezydencją kupca Daniela Jacobi, potem przed jednym z hoteli, przetrwały wojnę, w 1949 r. przeniesione w okolice słynnej bramy Holstentor – symbolu miasta.
Hagen-Haspe - „Lew śpiący” z 1874 r., galwanizowany odlew cynkowy, ufundowany jako pomnik mieszkańców gminy Haspe (obecnie dzielnica Hagen) w wojnie z Francją, po wojnie przeniesiony w okolice cmentarza Büddinghardt, zniszczony przez wandali ok. 1980, częściowo odrestaurowany.
Münster - „Lew śpiący” z 1832 r. odlany w brązie – pomnik nagrobny generała Wilhelma von Horn na dawnym cmentarzu Überwasserfriedhof – obecnie park miejski, pomnik zachowany do dziś.
Moguncja (Mainz) – cmentarz Hauptfriedhof, rzeźba „Lwa śpiącego” z brązu na cokole, wzniesiony w 1834 r. jako pomnik weteranów wojen napoleońskich (Veteranendenkmal), zachowana do dziś.
Chlum k. Hradec Kralove (Czechy) – „Lew śpiący” z brązu – ustawiony jako pomnik poległych w 1866 r. w bitwie z Austriakami żołnierzy 1. pruskiej pieszej dywizji gwardii, zachowany do dziś.
Trutnov (Czechy) – cmentarz wojenny koło kaplicy św. Jana – „Lew śpiący” na grobie poległych w 1866 r. w bitwie z Austriakami – zachowany do dziś, brak bliższych informacji.
Kärstna (Estonia) – odlany w 1844 r. żeliwny „Lew śpiący”, wykonany w królewskiej odlewni żeliwa (Königliche Eisengiesserei), ustawiony ku czci generała armii rosyjskiej niemieckiego pochodzenia Reinholda von Anrep, poległego 1807 pod Morągiem, przetrwał wojnę i czasy ZSRR, zachowany do dziś.